Thuiskomen is altijd een overgang, maar deze keer voelde het anders. Na onze recente reis naar Nederland kwamen we behoorlijk uitgeput terug. De reis was zwaar geweest en we hadden het gevoel dat onze batterij helemaal leeg was.
Maar toen stapten we ons land op in Moya en beseften we dat we precies op tijd waren teruggekomen om de wereld wakker te zien worden.
Een wandeling door onze boomgaard
Vanmiddag besloten we naar beneden te gaan, diep de lagere delen van ons landgoed in. We hebben zoveel geluk met dit grote stuk land vol fruitbomen, en op dit moment is het een prachtig gezicht.
Terwijl het noorden van Europa nog de winterkou van zich afschudt, is de lente hier bij Fontanales niet alleen aangebroken — het heeft het volledig overgenomen. Het contrast is opvallend. Overal waar we kijken, zien we nieuw leven. Kleine knoppen barsten eindelijk open en onze bomen zijn bedekt met een zachte, geurige deken van bloesem.
Onze balans vinden
We besloten even te stoppen en alles gewoon in ons op te nemen. Daar tussen de bomen zitten, luisterend naar het lage, gestage gezoem van de bijen die druk aan het werk zijn, voelde als de ultieme therapie. Kijken naar de honden die spelen en door het hoge gras en de bloemen rennen, herinnerde ons eraan om gewoon van het moment te genieten.
Soms moet je even weggaan om de magie van je eigen achtertuin echt te waarderen. De reis was zwaar, maar wandelen door onze bloeiende boomgaard herinnert ons eraan waarom we voor dit leven hebben gekozen. De batterijen worden eindelijk weer opgeladen. De lente is er, en wij ook.